LANGUAGE:
24-01-2017

Op naar San Francisco


Mijn woonkamer ligt vol met verhuisdozen, terwijl ik me voorbereid op de eerste stroopwafelreis van het jaar. Ik probeer bij reizen per vliegtuig altijd zo licht mogelijk te reizen, maar dat is eigenlijk onmogelijk als ik naar een beurs moet. Het is dan ook een hele uitdaging om mijn koffers te vullen met alles wat ik nodig heb: tientallen pakjes stroopwafels, stroopwafelblikken, visitekaartjes, banners, flyers en natuurlijk kleding.

Het nieuwe stroopwafeljaar begint de laatste jaren voor mij met een bezoek aan de Fancy Food Show in San Francisco. Vaak combineer ik dat reisdoel met een bezoek aan ons kantoor in Salt Lake City. Daar is dit jaar geen tijd voor. Hoe graag ik ook al skiënd op de ‘best snow on earth’ zou willen brainstormen over de Amerikaanse plannen dit jaar. En thuis lukt dat al zo moeilijk, met alle lopende projecten. Gelukkig komt mijn zakenpartner Ryan zelf naar San Francisco.
 
Het klinkt bijna als een straf dat ik in San Francisco moet blijven, maar dat is natuurlijk niet zo. Werken in een omgeving als San Francisco én op een beurs als deze is vooral super inspirerend. Dit jaar staan wij als exposant op de beurs. We hebben onze eigen ruimte ingekocht om Eatdutchwaffles te promoten. Altijd weer spannend.
 
In Amerika krijgt de stroopwafel nu echt voet aan de grond. Wij als bedrijf ook. Sinds december zijn wij bijvoorbeeld te verkrijgen aan boord van Delta Airlines. Een project dat ons in Amerika een enorme boost heeft gegeven. Nu is het aan ons om de inkopers van supermarktketens verder te overtuigen ons product op nog meer plekken in hun schappen te plaatsen.
 
De laatste dagen was nog een flinke klus om de reis goed voor te bereiden. Het regelen van een hotelkamer - normaal gesproken het makkelijkste onderdeel - bleek een nachtmerrie. De hotelprijzen in San Francisco zijn tijdens deze beurs absurd hoog. Een standaardkamer kost zo’n 300 euro per nacht. De prijs voor de laatste twee nachten in San Francisco was zelfs opgelopen tot 600 dollar per nacht. En zelf had ik de fout gemaakt om een eerdere boeking niet te bevestigen. Kortom, we keken tegen astronomische hotelkosten aan.
 
Mogelijkheid is een ‘goedkoper’ hotel, maar na mijn slechte ervaring van vorig jaar was dat geen optie. Betaal je alsnog 150 dollar per nacht. En dan krijg je een uitgerookt hol, slechte bedden en een gedeelde badkamer met vier andere kamers. Bepaald niet ideaal om je jetlag mee weg te slapen. In de loop der jaren heb ik wel geleerd dat een goede hotelkamer bijdraagt aan een goed beursresultaat. Je bent gewoon minder vermoeid en daardoor scherper in gesprekken. 
 
Binnen ons Amerikaanse bedrijf geldt dan ook standaard de regel om hotelkamers gewoon te delen. Maar 600 dollar per nacht … Dat gaat ons nog steeds te ver. Gelukkig komen dan mijn Nederlandse roots naar boven. Polderen, netwerken en onderhandelen. Ik herinnerde me ineens dat ik enkele jaren geleden in San Francisco wat Nederlanders heb leren kennen, die in een hotel werken. Een paar belletjes en een paar honderd stroopwafels verder, was de prijs van de hotelkamer gedaald naar een acceptabele 200 dollar per nacht. Dus in het vliegtuig daarheen zit ik nu ontspannen dit blog te schrijven, wetende dat ik een goede hotelkamer heb om lekker uit te rusten voordat deze geweldige beurs losbarst!
 

« Terug